روزی روزگاری آرمان های بلند داشتیم، به فکر جامعه عدل علوی بودیم، به خیال آمدن مهدی موعود و بسط عدل!
امروز اما آنچنان در چنبره ای از رفتارهای عجیب و غریب گیر کرده ایم که برای فرار از آنها از ترکیدن یک بادکنک در انگلیس و آمریکا و ترسیدن عده ای از مردم هم به شدت استقبال میکنیم و بسیار بسیار خوشحالیم! با تلاش مذبوحانه ای میخواهیم به لطایف الحیلی، لابه لای اتفاقات ریز و درشت دنیا، آفتابه ای بیابیم برای تطهیر خودمان! که فردا، در مصاحبه بعدی، وقتی مصاحبه گر از قتل و شکنجه و چه و چه در جامعه و زندان هامان پرسید، بادی در غبغب بیاندازیم و با ژست قهرمانانه ای بگوییم: مگر در انگلیس و آمریکا زندان نیست؟ شکنجه نیست؟ چه میگفتیم و چه میخواستیم!؟ به کجا رسیده ایم!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر